Gidiyorsun madem… İyi çiğne bu aşkı, boğazında kalmasın, yüreğine oturmasın… Kalem çekmeyi unutma gözlerine, bakışların yüzüme işlesin iyice. Sen titrek ellerle dövme yapar gibi işle tenime öncesi hiç, sonrası yok olanı. Tenimden çıkamasın yokluğun… Sanki hiç olmamıştı. San ki şimdi başladı…
Fazla Uzaklaşmış Olamam Döndür Beni
Yıllardır ayağı kırılan atları besliyorum aklımın ahırlarında. Tekrar koşamayacaklarını biliyorum. Bunu kimsenin anlamasını da beklemiyorum… Umut böyle bir şey.
Bazıları Uzaktan Sever
Bunca zaman, o kadar çok sustum ki bütün sesler içimde birikti. Benimle hiç anılmayan bir hayatta nefes aldım. Benimle hiç anılmayan yollarda yanımda biri varmış gibi yürüdüm. Şarkılar seçtim onun için. Elini tuttum. Elbette mutluluklardan da bahsetmeyi çok isterdim. Fakat benim gibiler, yani acısına kimseyi inandıramayanlar, mutlu olmanın yolunu çoktan unuturlar. Çünkü beni ayakta tutan en alttaki taşı, bilerek çekti biri hayatımdan. Kendi üstüme yıkıldım. Bunca zaman, o kadar çok sustum ki bütün sesler içimde birikti. Şimdi rüzgârın iniltisine bile imreniyorum.
